Jorge Luis Borges Şiiri AY

rn rn rn rn
rn
rn rnrn

AY\r\n\r\nSessiz arkadaşlığı ayın (kötü alıntılıyorum Vergilius’u) eşlik ediyor sana,\r\ndalgın gözlerinin bugün toza dönüşmüş\r\nbir bahçe ya da avluda onu son kez çözümlediği\r\n-zamanın derinliğinde yitip gitmiş- o akşam\r\nya da geceden bu yana. Son kez mi?\r\nBiliyorum, biri çıkıp şöyle diyebilir\r\ngünün birinde sana, tam da gerçeği söyleyerek:\r\nParlak ayı görmeyeceksin artık, tükettin\r\nyazgının sana bağışladığı fırsatların toplamını.\r\nTüm pencerelerini açsan da dünyanın, boşuna.\r\nçok geç artık. Onu bulamayacaksın bir daha.\r\nYaşamımız boyunca keşfeder ve unuturuz\r\no alışılmış güzelliğini gecenin. Biliriz,\r\ngöktedir hep ay. Oysa iyi bakmak gerekir ona.\r\nKim bilir, belki de sonuncusudur!\r\n\r\nhttp://guzelyazilar.files.wordpress.com/2007/06/jorge-luis-borges.jpg?w=640

rn
rnrnrn
rn
rnrnrn
Bu Konu İle İlgili Arama Yapabilirsiniz
rnrn
Bu yazı Türkiye' den kategorisine gönderilmiş ve , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir